Karol Foks
Biografia
Karol Foks, właściwie Karl Fox, urodził się 26 października 1878 roku w Biskupcu Reszelskim. Był synem Karola i Marii z domu Szotowski. Studiował w seminarium w Braniewie, a święcenia kapłańskie przyjął 31 stycznia 1904 roku. Swoją posługę rozpoczął jako wikariusz w Klebarku Wielkim, skąd po krótkim czasie przeniósł się do Wartemborka, gdzie pełnił funkcję wikariusza, a następnie objął zarząd parafią jako komendariusz. Od października 1912 roku był proboszczem w Wielbarku, gdzie przeżył wejście wojsk rosyjskich.
W grudniu 1919 roku otrzymał nominację na proboszcza parafii w Ełku, gdzie pozostał nieprzerwanie do końca II wojny światowej. W czasie plebiscytu w 1920 roku, mimo że sam był Niemcem, pomagał polskim aktywistom, ukrywając ich przed represjami i deportacją. Podczas II wojny światowej wspierał polskich robotników przymusowych oraz niemieckich dezerterów, utrzymując kontakt z wywiadem AK.
W styczniu 1945 roku, gdy niemiecka ludność uciekała przed Armią Czerwoną, on postanowił pozostać w Ełku. Mimo niemieckiego pochodzenia zyskał sympatię polskich osadników i otrzymał polskie obywatelstwo. W 1946 roku został przeniesiony na probostwo w Starych Juchach, gdzie pełnił posługę do śmierci. Zmarł 15 stycznia 1953 roku w Białymstoku i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Starych Juchach. W 2009 roku ełccy radni nazwali jego imieniem plac przy skrzyżowaniu ulic Jana Pawła II i Matki Teresy z Kalkuty.